31 Aralık 2010 Cuma

Mutlu bir yıl olsun...

Belki bu yıl çok şeye kızdın... Delirdin... Kırdın...
Belki kendinden ödün verdin... Savaştın... Tek kaldın...
Belki aşık oldun... Belki sevildin... Belki terk edildin...
Belki çok para kaybettin... Belki işinden oldun...
Belki, "ne yapıyorum ben ya?" cümlesini ard arda kurdun...

Her ne hata yaptıysan, yaptın...
BİTTİ...

Dilerim ki bu yeni yılda;
Gülmekten yanakların ağrısın...
Paranı koyacak cüzdan bulama...
Bankalar "yatırım" hesabın için telefonlarda kalsın...
Sağlık bedeninden ve ruhundan aksın...
Aşk kalbini doldursun...
Başarıların dillerde dolaşsın...
Yastığa koyduğun kafanda, "huzur"a daha fazla yer kalsın...

Mutlu yıllar...:)

(İnternette gezinen bir yeni yıl yazısı... Sevdim.. Aldım... Ama birkaç küçük değişiklik de yaptım... Coşkunuz bol, kahkalarınız içten, sarılmalarınız yürekten olsun...)

30 Aralık 2010 Perşembe

duymalı insan kendini…

Ruhun tüm bahçelerini, sanki bir teftişe çıkar gibi, ani baskınlarla denetlemek gerekir zaman zaman… Farkına varmadan hangi otlar bitmiş toprağında, hangi sarmaşıklar üstünlük sağlamış, hangi bitkiler sıkıştırılmış, hangi fideler köklenip koca ağaca dönmüş, görmek gerek…

Hızla yaşarken insan neleri gözden kaçırıyor, neleri kaybediyor, fark etmek zor… Gün gelip de ona ihtiyaç duyduğunda anlıyor ancak, yüz vermediği, soldurduğu çiçeğin çoktan bahçesinden kopup gittiğini…

Ara ara inmeli insan ruhunun bahçelerinde bir gezintiye… Farklı tüm renkleri, tüm kokuları bir bir görmeli, duymalı, fark etmeli… Büyük demeden, küçük demeden, önemli önemsiz, etkili etkisiz diye ayırmadan, her birini tek tek incelemeli…

Sormalı insan yüreğine, neler biriktirdim diye…
Neleri büyüttüm, neleri soldurdum diye…
Öfkeyi mi yüceltmişim, sevgiyi mi; hoşgörüyü mü beslemişim yoksa nefreti mi?

Ara sıra, arındırıp her sesten kendini, sadece yüreğine kulak verebilmeli, sadece onu dinleyebilmeli…
Uzaklaştıkça insan kendinden, yabancılaşır da… Yalanlar söyler, önce kendisinin inandığı, masallar anlatır… Susturur, ruhunun bu gerçek dışılığa isyan eden sesini…

Ayıklamalı ayrık otlarını ruhunun bahçesinden insan, temizlemeli, beslemeli toprağını sevgiyle… Yeni bitkilerin yeşermesi için yer açmalı…

Silva Demirci

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...