30 Mart 2012 Cuma

Seni seviyorum...

Duru bir göl gibisin bazen, hani baktığımda bir aynaya bakar gibi yansımamı izleyebildiğim...
Hırçın bir nehir gibisin bazen, coşup kabardığında, tutunacak hiç bir dalın olmadığı...

Bazen ılık bir meltemsin yüzümü okşayan, tatlı bir tebessüm, yumuşacık bir dokunuş...
Öfkeli bir poyrazsın bazen de, tozu dumanı birbirine katıp, göz gözü görmez eden...

Dokunsam kırılacak bir kristal gibisin kimi zaman, öyle narin, öyle hassas...
Bazen bir çelik kadar soğuk, güçlü, uzak ve hatta hoyrat...

Haylaz bir çocuksun aslında, ele avuca sığmayan....
Ve heyecanlı bir bilgesin, gözleriyle konuşan...

Velhasıl, hayatsın işte sen, cansın...
İyi ki varsın...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...