11 Mayıs 2012 Cuma

Bazen nasıl da yalnızdır insan...

Bazen, nasıl da kimsesizdir insan...
Çevresinde yüzlerce insan olsa bile, bazen nasıl da yalnızdır...

Hani kabarır ya yüreğiniz, öyle ki nefes alamaz hale gelirsiniz.
Derin derin nefes alırsınız ama daha ciğerlerinize ulaşmadan  uçup gider...
Hiçbir yere sığamayacak kadar büyük olursunuz hani...
Küçücük bir mağaraya kapatılmış gibi, çaresiz... Üstünüze üstünüze gelir duvarlar...
Kaçacak hiç bir yeriniz olmaz... Sığınacak hiçbir kapınız olmaz...
Tuhaf bir kalabalıkta, anlaşılmaz bir yalnızlıkla salınırsınız hani...
Konuşsanız, anlayan olmaz...
Sussanız, çare değil...
Hani olur ya bazen, kendi mağaranıza çekilme zamanları...
Hani olur ya...
Susma zamanı...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...